Chinees is voor westerlingen die gewend zijn aan Europese talen
een moeilijke taal. Toon en ritme zijn van groot belang in de
uitspraak. Een woord kan worden uitgesproken met 4 verschillende
tonen en heeft dan 4 verschillende betekenissen.
Ook het schrift is niet gebaseerd op letters, maar op karakters
(een soort pictogrammen), waarvan er enkele duizenden bestaan. Om
een krant te kunnen lezen moet men ongeveer 3000 karakters kennen.
Hoogopgeleide Chinezen kennen ca. 9000 karakters.
In China wordt de zogenaamde vereenvoudigde schrijfwijze van de
karakters gebruikt, terwijl in Taiwan, Honkong en Macau de
traditionele schrijfwijze gehanteerd wordt.